Op een avond ergens in januari van dit jaar zat ik met mijn moeder televisie te kijken toen de telefoon ging.
Ik nam de telefoon op en een heel beschaafde en rustige stem zei 'mama, ik ben uw zoon en ik zoek u'.
Ik was uiteraard enorm verbaasd, want ik had helemaal geen zoon en de zoon van mijn moeder is 2 jaar geleden al overleden. Ik vroeg "wie bent u, wat wilt u?" 
Maar het bleef doodstil. Uiteindelijk heb ik de telefoon er weer opgelegd.
Ik deelde de vreemde ervaring met mijn moeder die het ook een hele vreemde
gebeurtenis vond.
Echter, begin maart dit jaar werd mijn moeder in het ziekenhuis opgenomen.

In februari was er darmkanker zonder uitzaaiingen bij haar geconstateerd en mijn moeder zou daarna nog jaren mee kunnen.
Volgens de chirurg deed hij die operaties dagelijks, dus zij hoefde niet bang te zijn. Ze had ook nog eens een ijzersterk hart.

De operatie was geslaagd volgens de chirurg, maar de komende dagen zagen mijn zus en ik haar steeds meer achteruit gaan.
Ze was erg kortademig en heel ziek. We trokken steeds aan de bel, maar ons werd steeds gezegd dat zij al op hoge leeftijd was, dus dat zij meer tijd nodig had.

Na een week moest zij een spoedoperatie ondergaan en was haar toestand zo kritiek dat zij op de IC aan de beademing werd gelegd en aan allerlei toeters en bellen. Na 2 dagen moest zij opnieuw een spoedoperatie ondergaan, want er bleek pus naar haar bekken te zijn gestroomd.
Op 23 maart 2009 stierf tot ONS grote verdriet mijn moeder in de armen van mijn zus en mij. Met haar sterven stierf ook mijn hart. Achteraf bleek ze na de operatie een week lang te hebben gelegen met een losgelaten darmnaad.
En steeds weer moet ik aan dat vreemde telefoontje denken. Was het een voorbode, kondigde dat telefoontje haar naderende einde aan?
Toen mijn moeder overleed begon de lamp boven haar bed plotseling te flikkeren

en hield daarmee niet meer op. Alsof ze nog een laatste groet wilde brengen.

Op 8 juni jl. lag ik in bed en moest weer zo verschrikkelijk huilen om het verlies van mijn moeder.  In de verte hoorde ik plotseling een bekend geluid, namelijk het slaan van de grote klok in de huiskamer. Echter, ik dacht dat ik misschien droomde, want die klok stond al 2 maanden stil en om hem aan de gang te krijgen moest je hem van de muur halen en de slinger aan de achterkant weer aan de gang brengen.
Toch zat het me niet lekker en uiteindelijk stond ik dus op om naar die klok te kijken.

De klok bleek tot mijn grote verbazing weer te lopen!

Ingrid

Reactie van Annemarie