Over Annemarie                    Balans          Mediumschap           Uw paranormale ervaringen          Home   
 Annemarie in de media

Healing

 Numerologie  Overleden dieren  Links
 Consulten Visualisatie oefening en ademhaling Opleiding jongerennumerologie  Spirituele gedichten   Handig
 Contact Workshop Kinderen en energien  Voorspellende dromen
 

 

                                             
 

Wat zijn uw paranormale ervaringen?

  vertel het hier 
   
  Visualisatie en ademhaling
  oefening
   
  De mooiste spirituele gedichten
  lees ze hier 
   
   Daghoroscoop 
   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 handige tips

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

       

Artikel Viva januari 2008 vervolg

 

keek ik naar beneden om ze niet te hoeven

zien. Ik praatte er met niemand over. Op de

basisschool hoorde ik verhalen over geesten

en glaasje draaien. Een klasgenootje vertelde

dat je de volgende dag dood kon zijn, dat

de geesten een kast op je konden laten val-

len. Toen wilde ik er helemaal niets meer

van weten."

 

 

Wanneer sloeg dat om?

"Op mijn twintigste overleden mijn oma en

een vriend. Mijn vriend verscheen in mijn

dromen en ik droomde vaak dingen die uit-

kwamen. Ik wilde weten of dat kon, of ik

echt paranormaal begaafd was. Ik heb een

paragnoste bezocht en zij zei: 'Jij bent net

zo'n goede paragnost als ik'. Dat was een

enorme bevrijding. Ik was dus niet gek.

Sindsdien durf ik er open voor te staan. Ik

begon toen ook overledenen te voelen; als ze

me aanraken, voel ik dat ze over de haartjes

van mijn arm aaien. Ik merkte dat het niet

zo eng was als het leek, dat ik er zelf

controle over heb. Negatieve energie hoef je

niet toe te laten. Als je niet te bang bent en

jezelf beschermt, kunnen kwade geesten niet

bij je komen. Ik begon daarna ook steeds

vaker pijn en emoties van anderen te voelen:

rugpijn, hoofdpijn, pijn in de knie, boosheid

en verdriet. Het is niet altijd fijn. In het

begin dacht ik dat ik zelf steeds last had van.

kwaaltjes, maar inmiddels heb ik het

verschil geleerd tussen wat van mij is en van

een ander."

Je noemt jezelf niet alleen paragnost maar ook

medium. Dusjij praat met dode mensen?

"Ja. Het klinkt alsof ik psychisch gestoord

ben, maar ik zie de energie van de overlede-

ne. Als jij contact wilt met je overleden oma,

kan ik dat proberen. Soms melden overlede- .

nen zich al bij me voor ik het verzoek krijg.

Ze vertellen me hoe ze zijn overleden, hoe ze

dat ervaren hebben en vervolgens vertellen

ze over de vrienden of familieleden die ik op

bezoek heb. Ik hoor geen stem, ik krijg woor-

den in mijn gedachten. Het is misschien

moeilijk voor te stellen, maar ik krijg te voe-

len wie die persoon was, hoe die zich gedroeg

en hoe die praatte. Van sommige overledenen

word ik energiek, ga ik achter elkaar zitten

vertellen. Maar ik ben niet elke dag met do-

den in gesprek, ik sta midden in het leven."

Wanneer had je voor het eerst een goed

gesprek met een overledene?

"De eerste keer dat het overdag gebeurde,

was op een verjaardag van een vriendin. Een

meisje daar had het over een overleden

leraar met wie ze een goede band had toen

ze op school zat. Ze had het gevoel dat hij

nog bij haar was. Ik vertelde haar dingen die

van hem kwamen, ik hoorde hem praten en

zag een beeld. Het was alsof hij de zon in

zijn rug had. Ik kon zijn gezicht niet zien, al-

leen zijn omtrekken en zijn donkere haar. Ik

merkte dat het niet eng was om met overle-

denen te communiceren, alleen maar mooi."

Voorvoel je weleens iets wat je niet wilt weten?

"Ja, natuurlijk! Ik kan letterlijk dromen wat

er gaat gebeuren, maar soms is de droom ook

symbolisch. Zo droomde ik dat ik mijn

nichtje keihard hoorde huilen -ik was in ons

ouderlijk huis, waar mijn zus nu woont. Ik

vond mijn nichtje in de tuin, waar ze half

over een biels hing. En ik droomde dat ik

haar naar mijn oma moest brengen zodat die

op haar kon passen -mijn oma was in die

tijd al overleden. Kort daarna werd ik wak-

ker. Ik was in paniek, mest het kwijt en ver-

telde de droom aan mijn man. Aan mijn

zus vertelde ik niets omdat ik haar niet On-

gerust wilde maken. Twee dagen later bleek

dat mijn nichtje een ernstige longontsteking

had. Ze was aan het ijlen van de koorts,

zo ziek was ze. Ik was bang dat ze zou over-

lijden omdat ik had gedroomd dat oma op

haar zou passen, maar gelukkig werd ze wel

weer beter."

Gelooft je man in bovennatuurlijke zaken?

"Hij is nuchter, maar sinds hij mij kent en

dit van dichtbij meemaakt, gelooft hij er ook

in. Gelukkig wel, anders zou ik het nooit met

hem over mijn werk kunnen hebben."

Is je zoontje ook paranormaal begaafd?

"Ja. Dat voel ik heel sterk, al kan ik niet

uitleggen hoe ik dat weet. Kinderen zijn er

sowieso gevoelig voor, die staan met n

been hier en met n been in de wereld waar

ze vandaan komen. Mijn zoontje is nu n

jaar en zijn paranormale gevoel zal de

komende jaren alleen maar sterker worden."

Als jij doodgaat, wat gebeurt er dan met jou?

"Of je na de dood herenigd wordt, weet ik

niet, dat vind ik zo'n groot woord. Maar ik

denk dat je elkaar ziet en dat je elkaar kunt

knuffelen. Dat gaat via gedachtekracht, na

de dood heb je geen fysiek lichaam meer dat

je afremt. Ik word in elk geval opgewacht

door mijn oma en door mijn opa."

De tranen staan in haar ogen. Annemarie

wappert met haar hand. "pfff." Ze schiet vol,

heeft een paar minuten nodig om bij te

komen. Na een kopje thee gaat het weer.

"Ik had met mijn ene oma een hechte band.

Ze is in 2002 overleden," vertelt ze dan. "Het

is niet voor iedereen zo natuurlijk, maar

ik voel de aanwezigheid van de doden. Als ik

voel dat mijn oma dichtbij is, mis ik haar

heel erg. Het lichamelijke, dat mis ik het

meest."

Het is dus niet altijd zo troostend om contact te

hebben met de doden?

"Nee, vind ik niet. Mensen denken vaak dat

een medium geen verdriet heeft, maar wij

hebben er net zo veel verdriet van. Naar mijn

ervaring duurt het langer voordat je kunt

communiceren met een overledene die je na

stond, dan met iemand die vreemd voor je is,

echt waar. Bij mijn oma heeft het wel een

half jaar geduurd. Het heeft twee kanten. Ik

kan troost halen uit het feit dat ze er nog is

en dat ik haar nabijheid kan voelen. Tegelij-

kertijd kan ik extra sterk denken: was je nog

maar hier." .

Is je oma hier nu?

"Ja, ze is hier al de hele tijd. Al in de auto

toen ik de weg niet kon vinden. Ik heb haar

gevraagd om me even te helpen."

Kun je je eigen toekomst voorspellen? '

(Lacht.) "Zal ik het zeggen of niet? Ach, wat

maakt het ook uit, ik vertel het gewoon. Ik

voel dat een collega en ik ooit een televisie-

programma krijgen. Ik zie ons in een studio

zitten waar wij de opnames hebben en dat

wij interviews hebben in andere tv-program-

ma’s. Die beelden blijven terugkomen en als

ik erop focus, krijg ik een kriebelend gevoel

in mijn buik. Dit gaat gebeuren.

De Viva-lezeressen kunnen later nagaan of ik

gelijk had. We laten ons verrassen."

De proef op de som:

Annemarie geeft een miniconsult. Eens kijken

wat er gebeurt...

Ik probeer sterk aan een oom te denken die

jong is overleden.

Ik denk aan een overledene. Kun jij me vertellen

aan wie?

"Even kijken... Ik kan niet afdwingen welke.

persoon iets doorgeeft. Ik zie een vrouwsper-

soon. Een oma, denk ik, die jou wil bescher-

men en veel bij jou is. Maar er is ook een

manspersoon, die voelt jonger aan. Ik neem

aan dat die ook is overleden?"

Ik wil je niet benvloeden.

"Ok. Ze blijven allebei nog een beetje op de

achtergrond. Je oma voelt rustig, alsof ze in

de gaten houdt wie er op jouw pad komt,

heel beschermend. Ik krijg geen woorden

door, maar zij lacht veel. Herken je dit?"

Mijn oma was lief, maar lachte niet bijzon-

der veel. Ze had zo veel kleinkinderen dat ze

mij onmogelijk kon beschermen, althans niet

toen ze nog leefde.

Mijn ene oma is overleden, maar ik dacht aan

iemand anders, aan een oom die is overleden.

"Ik denk dat hij degene is die ik voel. Een

levendige man die genoot. Hij was iemand

die graag zijn eigen weg ging en de controle

had over zijn leven. Hij kon genieten van wat

er om hem heen gebeurde, hield ervan te

observeren."

Mijn oom genoot van het leven, maar hij was

juist erg meegaand. Althans in mijn ogen.

"Is hij jong overleden?" vraagt Annemarie.

Ja.

"Ik voel wel een band, alsof jij zijn lieve-

lingetje was. Je oma voelt meer om je heen

dan je oom. Zij is rustiger. Je oom is heel

levendig, alsof hij daar veel aan het doen is."

Mijn oom was levendig, maar dat zijn

er meer. Zijn lievelingetje was ik bij mijn

weten niet.

Later mailt Annemarie: 'Ik voel sterk dat je

oma je beschermt, ook al kon zij dat niet in

het leven hier'.

                                    pagina  1  2         
 

 

        Design en promotie Kiesling Webdesign                                           artikel Viva - Annemarie Smit